Over Vincent Pieterse

Ik ben gepromoveerd in de organisatiekunde op cultuur, organisatiegedrag en leiderschap, en heb een jaar gestudeerd in de Verenigde Staten en Rusland. Ik begeleid al meer dan 20 jaar leiders, managers, professionals en hun organisaties in hun ontwikkeling. Ik ben verbonden als Business Innovation Coach aan het Europese Unie project ‘CoachCom2020’, als Senior Fellow aan de Business School van de University of Leicester (UK), als Expert Learning Partner aan IMD Business School (CH), als associate aan de Baak trainingsinstituut voor leiderschap en persoonlijke ontwikkeling, als docent aan de School of Business and Economics van de Vrije Universiteit Amsterdam, en als lid van het Knowledge4Innovation platform (EU). Daarvoor werkte ik als leraar en directeur op een school voor kinderen met leer- en gedragsproblemen.

Mijn filosofie

De mensgerichte veranderfilosofie van Pieterse.com is gebaseerd op de sociologie van het dagelijkse leven. Deze stroming binnen het sociaal constructivisme gaat ervan uit dat gedachten, betekenisgeving, taal, houding en gedrag – maar ook persoonlijke identiteit en groepscultuur – voortkomen uit de sociale interactie tussen (groepen van) mensen. 

Het sociaal constructivisme is een moderne leertheorie die ervan uitgaat dat mensen zelf betekenis verlenen aan hun omgeving en dat sociale processen hierbij een prominente rol spelen. Kennis wordt door ieder mens op een eigen wijze geconstrueerd, waarbij men sterk wordt beïnvloed door de reacties en opvattingen in de sociale omgeving. Sociaal constructivisme werd ontwikkeld door de postrevolutionaire Sovjet-psycholoog Lev Vygotsky. Vygotsky beargumenteerde dat alle cognitieve functies hun oorsprong vinden in (en daarom moeten worden verklaard als producten van) sociale interacties en dat leren niet alleen de assimilatie en accommodatie van nieuwe kennis door lerenden omvat; het is ook het proces waarbij personen worden geïntegreerd in een kennisgemeenschap. 

Organisaties oefenen een centrale kracht uit in hedendaags werk en de maatschappij. Van de opkomst van grote, anonieme, bureaucratische organisaties in de 19e eeuw tot de platte netwerk bedrijven van tegenwoordig, hebben verschillende typen mensen, technologieën en een rijke diversiteit aan organisatievormen voortgebracht - multinationals, sociale ondernemingen en liefdadigheidsinstellingen, R & D-laboratoria, enz. De organisatiekunde of organisatieleer is een tak van wetenschap die zich bezighoudt met het bestuderen van het dyanmische gedrag van deze organisaties, de factoren die dit gedrag veroorzaken (bijvoorbeeld organisatiecultuur en identiteiten, macht en politiek, samenwerking tussen organisaties, effect van globalisering op organisatorische activiteiten, enz.) en hoe deze organisaties het meest doeltreffend bestuurd kunnen worden. Het wordt tegenwoordig wel gerekend tot de bedrijfskunde en is nauw verband met arbeids- en organisatiepsychologie en bedrijfseconomie. 

Een aanzienlijk deel van elk bedrijfskundeprogramma positioneert 'business' als een reeks meetbare en berekenbare processen en de mens als rationeel. Een sociaal constructionistisch perspectief beschouwt organisaties als een proces dat wordt uitgevoerd door mensen met verschillende achtergronden en doelen, die gevormd worden door maatschappelijke, culturele en politieke contexten. Social constructivisme organisatie theorie beschouwt organiseren als een continu proces van voortdurende sociale interactie tussen actoren in hun zoektocht om de wereld te begrijpen.